Op 5 November 1905 werd "de Bazuin"opgericht. Mede door de armoede in deze vervenerstreek was het niet mogelijk om in de kleine gereformeerde gemeente een eigen orgel te kopen. Vier Tynsters, Arnold Viersma en de gebroeders Klaas, Wiebe en Geert Reitsma opperden de eerste plannen omtrent het begeleiden van kerkdiensten. Er werd uiteindelijk een oproep gedaan om lid te worden van een muziekgezelschap. De tien leden die zich opgaven kwamen in het bezit van het vereiste aantal instrumenten die voor 200 guldens in Zuidlaren werden gekocht. De oprichting van de Bazuin werd hiermee een feit. Na meester Roorda werd de heer B.J. Puma uit Beetsterzwaag de tweede dirigent van de Bazuin. De dirigenten die daarna volgden waren de heren H.Krikke, W.K.van der Glas, K.van der Glas, P.Hofma, K.Overwijk, D.Akkerman, Durk de Roos, Cees van Leeuwen, Nynke Klein Hesselink, Theo Brouwer, Roelof Bakker en onze huidige dirigente Ria Fennema. Stuwende krachten door de vroege jaren heen zijn Homme Overwijk en Fedde Jeninga geweest. Beiden zijn uiteindelijk vanwege hun verdiensten tot ereleden benoemd. Voor de oorlog werd er in het dorpshuis geoefend. Het was echter niet de ideale plaats omdat het geluid moeilijk was te controleren. Daarom kreeg men de beschikking over de timmerskourre van E. de Leeuw. Daadkracht werd in 1942 getoond toen het bestuur zich weigerde in te schrijven bij de cultuurkamer, een door de Duitsers bedachte instelling. Het bestuur wilde ,,geen knechten van Hitler zijn’’ en dus werd de muziekvereniging opgeheven.
Zo snel als het muziekkorps was verdwenen, zo snel was het tijdens de bevrijding ook weer actief. Het einde van de oorlog moest worden gevierd en in allerijl werden er enkele muzikanten opgetrommeld. Zij luidden de vrijheid en bliezen daarmee de Bazuin nieuw leven in. Geruime tijd is er onenigheid geweest omtrent de samenstelling van het korps. De vereniging is in 1905 opgericht als een fanfare maar al vrij snel kwamen de eerste klarinetten en werd ze een harmonie. Pas in 1965 werd de Bazuin officieel een fanfare. Rond de bevrijding kwamen er ook vrouwen bij het korps en in 1970 mensen die niet lid waren van de kerk.
De Bazuin heeft door de jaren heen goede en minder goede tijden gekend. In de wat mindere tijden waren er hooguit 25 leden en in de betere rond de 45 leden. Anno 2010 gaat het gezien de omstandigheden naar behoren. De jeugd dient zich in de huidige samenleving nog steeds aan en dat geeft de bazuin een toekomst en de muzikant moed. Aanwas van mensen met passie voor gezamelijke muziekbeoefening, waarbij de saamhorigheid centraal staat houdt de vereniging op de been. De Bazuin heeft tot op heden altijd leden gehad die een gedreven inzet hebben getoond. Hierdoor hebben we o.a. in 2005 het 100 jarige jubileum van de Bazuin mogen vieren.
.JPG)
.JPG)
